ေတာမီးေလာင္ ေတာေၾကာင္လက္ခေမာင္းခတ္ (၂)

အရင္ဆံုး ပြဲစားမွတဆင့္ ပတ္(စ္)ပုတ္ လုပ္ရန္အတြက္ ေငြေျခာက္ေသာင္းေပးလိုက္ရသည္။ ပြဲစားႏွင့္သူကိုယ္တုိင္ပါရန္ကုန္သို႔တစ္ေခါက္ လိုက္သြားရသည္။ သူ႔လုိမ်က္စိသူငယ္၊ နားသူငယ္ႏွင့္ ရန္ကုန္ ပတ္(စ္)ပုတ္ရုံးတြင္ ပြဲစားဟူေသာ က်ားၾကီးမ်ား၏ဦးေဆာင္မႈေအာက္မွ ယုန္သူငယ္အလားရုံးရံုးျဖစ္ေနၾကသည္။ မီးရထားတြဲၾကီးလို ပြဲစားသြားေလရာေနာက္တစ္ေကာက္ေကာက္လိုက္ေနၾကသည္။ အႏွီေမာင္ မင္းၾကီးသား ကိုပြဲစားမွာကား ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါရံေရြေတာ္မ်ား၀န္းရံခံစားေနသည့္ ျပည့္ရွင္မင္းတရားကယ္တင္ရွင္ၾကီးအလား ရင္တေကာ့ေကာ့၊ ေခါင္းတေထာင္ေထာင္ျဖစ္ေနသည္။
ဟိုမွာေန၊ သည္ကိုလာ၊ သည္လိုလုပ္အစရွိသျဖင့္ စီစဥ္ညႊန္ၾကားေနရသည့္ သူ႔ခမ်ာလည္း မသက္သာလွပါ။ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားကိုျမန္မာဘာသာျဖင့္ေအာ္ဟစ္ေျပာဆိုညႊန္ၾကားေနေသာ္ျငား အမိန္႔တည္းဟူေသာ စကားလံုးကို စာအားျဖင့္ေသာ္မွ မၾကားဘူးရွာၾကသည့္ ေတာသားတစ္စုမွ မ်က္စိအေၾကာင္သားျဖင့္ ျပဴးငိုင္ငိုင္ျပန္ၾကည့္ေနျမဲျဖစ္ ေသာၾကာင့္ အနည္းဆံုးႏွစ္ခြန္းေလာက္ေအာ္မွ နားေပါက္ရွာၾကေလသည္။ ထိုကဲ့သို႔ ေအာ္သံ၊ ေခၚသံ၊ ျမည္သံ၊ တြန္သံမ်ားပြက္ပြက္ညံလ်က္ရွိေသာ ထိုကဲ့သို႔သံုးေနရာေလာက္ကို ရင္ဆိုင္ျပီးသကာလ သူ႔အတြက္ လယ္သံုးကြက္ကိုသာ တျပိဳင္နက္ထြန္ခ်င္စိတ္ေပါက္ျပီး သည္လိုေနရာမ်ိဳးကို ေနာက္ထက္မလာခ်င္ေလာက္ေအာင္စိတ္ကုန္သြားေလ ေတာ့သတည္း။ သို႔ေသာ္ေျပာင္လက္ေတာက္ပေသာ အနာဂတ္ကိုစိတ္ကူးယဥ္ျပီး ကုန္ခမ္းသြားေသာ အားအင္မ်ားကို ျဖည့္တင္းရေလ သည္။ သူ႔အိပ္မက္ထဲတြင္ သူသည္ လယ္ကြက္အမ်ားၾကီးပိုင္ဆိုင္ေသာသူၾကြယ္ၾကီးျဖစ္ေနေပအံ့။ သူ၏ မေဟသီေဒ၀ီထိတ္ထား၏ ေခ်းလက္ေလးသစ္တက္ေနေသာ မည္းက်ဳတ္က်ဳတ္လည္ပင္းေပၚတြင္ အုန္းဆံုၾကိဳးနီးနီး ဆြဲၾကိဳးၾကီးမွာ ငါသည္သူေဌးမယားတည္း ဟူေသာမာန္ကိုျဖစ္ေစ၍ လႈပ္လႈပ္၊ လႈပ္လႈပ္ျဖစ္ေနေလေတာ့အံ့။ ငညိဳ၊ ငနီ ႏွင့္ မလွ တည္းဟူေသာ သားသမီးသံုးေယာက္မွာ ပတ္၀န္းက်င္ရွိ ငေဆြး၊ ငေပြး၊ ငသန္း၊ ငလံုးစေသာ ေတေဖာ္ေတဖက္ကေလးမ်ားအေပၚတြင္ သူေဌးသားဟူေသာမာနျဖင့္ တင္တင္စီးစီးေျပာ ဆိုေပေတာ့အံ့။ ထိုအခါတြင္လက္ျမန္ေျချမန္ရွိေသာ ငညိဳႏွင့္ ကေလးဗိုလ္ျဖစ္ေသာ မိသန္းၾကည္တို႔သည္မၾကာမီကာလ၌ရန္သတ္ၾက ေတာ့အံ့။ ဒင္းကေလးေတြ၏ အရြယ္ႏွင့္မလိုက္ေအာင္ရုတ္ရင္းၾကမ္းတမ္းေသာ ဆဲဆိုသံတို႔သည္ တေရးတေမာအိပ္စက္ေနေသာ မိမိ၏ စည္းစိမ္ကိုရန္ရွာေလေသာေၾကာင့္ အနီးရွိ ထမ္းပုိးကို စၾကာပံုလည္ေစ၍ ကေလးမ်ားရွိရာသို႔ပစ္လုိက္ေတာ့အံ့ဟု စိတ္ကူးယဥ္ရင္း လက္ကို ေ၀ွ႔ယမ္းလိုက္မိေလေတာ့သတည္း