မုတ္ဆိုးမွ ေတာင္းပန္ျခင္း..

Blog ကိုစလုပ္တတ္တာမၾကာေသးပါဘူး.. အဲဒီထဲမွာ ထင္ရာျမင္ရာေတြေရးလို႔ရတယ္.. ထင္ရာျမင္ရာေတြေရးရင္၀င္ဖတ္တဲ့သူေတြကလည္း ထင္ရာ၊ ျမင္ရာကို Cbox ထဲမွာေရးသြားမွာပဲ.. ေရးသြားေပးတာကိုပဲ ေတာ္ေတာ္ေက်းဇူးတင္ေနရတယ္.. ေရးခ်င္တဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကေတာ့ ေခါင္းထဲမွာအမ်ားၾကီး.. ေရးျဖစ္ရင္လည္းဘယ္သူ႕ကိုမွေတာ့တကူးတကဖိတ္ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔မထင္ဘူး.. ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ ရွက္လို႔.. ကိုယ့္ရဲ႕ေခါင္းပါးတဲ့ဗဟုသုတကိုအေျခခံျပီးေရးရမယ့္အေၾကာင္းအရာေတြအတြက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ယံုၾကည္ခ်က္နည္းေနတယ္.. အခုဆိုအလုပ္ကအရမ္းမ်ားေနေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ Blog ကိုေတာင္တစ္ေန႕ေနလို႕တစ္ခါ၀င္မၾကည့္ႏုိင္အားဘူး.. ဒီၾကားထဲမွာ Post အသစ္ေတြ ေတြ႔လိုေတြ႕ျငားလာၾကည့္တဲ့ Blog မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ အေပါင္းအသင္းေတြကိုလည္းအားနာမိတယ္.. ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ Blog မွာဘယ္ Site ေတြကိုမွ Link ထားတာလဲမရွိ၊ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာအခင္းအက်င္းလည္းမရွိေတာ့ တစ္ခါလာၾကည့္ပီးေနာက္တစ္ခါထပ္လာ ၾကည့္ဖို႕ေတာ္ေတာ္ေတာ့၀န္ေလးမွာလဲ.. ဒီၾကားထဲ Post အသစ္ေတြမွန္မွန္တင္လားဆိုေတာ့လည္းမတင္ျပန္ဘူး.. ႏွစ္ခါေလာက္၀င္ၾကည့္လို႔မွ ဘာမွမေျပာင္းလဲရင္ေတာ့ ဘယ္သူကေနာက္ထပ္လာလည္ခ်င္ပါေတာ့မလဲ.. နည္းနည္းေလးအားခဲ႔ရင္ေတာ့၊ ဒီထက္နည္းနည္းေလးပိုအားခဲ႔ရင္ေတာ့ Post အသစ္ကေလးေတြတင္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္.. ဘယ္သူေတာင္းဆိုထားျခင္းမရွိေပမယ့္ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ လိပ္ျပာသန္႔သြားခ်င္လို႔ ကဗ်ာကယာ ေရးလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါေၾကာင္း